چاپ        ارسال به دوست

زایمان فیزیولوژیک چیست؟

پزشکی سلامت

زایمان فیزیولوژیک چیست؟

زایمان فیزیولوژیک یعنی طی شدن روند طبیعی زایمان،  بدون هر گونه دخالت دارویی و پزشکی.

در زایمان فیزیولوژیک ، خانم باردار با دردهای کاملا طبیعی خود مراجعه میکند و پرونده بستری در بلوک زایمان تشکیل می شود.

اما دیگر از وصل کردن سرم و خوابیدن روی تخت و غذا نخوردن و ...خبری نیست ! 

در زایمان فیزیولوزیک تمام سعی مان بر این است که فرد احساس راحتی کند،  همه کس و همه چیز در اختیار مادر باردار قرار دارد که فقط راحت باشد، احساس غریبی نکند، وجود همراه زایمان (معمولا همسر یا مامای همراه) نیز از اصول زایمان فیزیولوزیک است،  در این نوع زایمان ، سرم تراپی اجباری و آنژیوکت و ... ممنوع است.


مادر می تواند مایعات و غذاهای سبک استفاده کند، لزومی هم به دراز کشیدن روی تخت و تکان نخورن نیست!

البته انجام زایمان فیزیولوزیک ، شرایط خاصی میخواهد که به آن اشاره خواهیم کرد،  بایدمحیطی آرام و خصوصی با نور ملایم و کم صدا فراهم شود.

مادر روند زایمان و مراحل آن را بیاموزد تا بتواند در هر مرحله به خودش کمک کند.

متاسفانه تلاش برای ختم سریع زایمان (به دلایلی مثل سودجویی بعضی از پزشکان متخصص زنان و راحت طلبی ایشان و تشویق برای سزارین از یک سو و  عجله ماماها و افزایش دادن جریان سرم اکسی توسین در زایشگاههای شلوغ و افزایش درد زائو و رعایت نکردن حریم خصوصی و مشکلاتی از این دست) ،  باعث شده خانم ها به خاطر تجربیات تلخ گذشته ویا شنیده هایی که نزدیکانشان  ارائه میکنند با پدیده زایمان  ارتباط منطقی برقرار نکنند و مجموع این عوامل منجر به افزایش روند غیر علمی آمار سزارین در کشور ما شده است.


در زایمان فیزیولوژیک مصرف داروی محرک انقباضات رحمی مثل اکسی توسین یا داروی تسکین دهنده مثل پتیدین و ... در طی لیبر و زایمان لازم نیست.

زیرا خود بدن در جریان زایمان مواد محرک ومسکن ومخدر لازم را می سازد و وارد جریان خون می کند!

زایمان فیزیولوژیک با مشارکت کامل مادر در فرآیند زایمان صورت می گیرد یعنی قرار است مادر با علمی که در مورد روند زایمان کسب می کند  و استفاده از ابزارها ومهارت هایی که می آموزد خودش روند زایمان را مدیریت کند وماما نقش حمایتی دارد.

علائم شروع زایمان:

سه علامت مشخص برای دردهای واقعی زایمانی وجود دارد که ممکن است فقط یکی را تجربه کنید و یا هر سه را ، و آنها عبارتند از:

1- انقباضات منظم رحمی:

 آنها معمولاًهر ۵ دقیقه بروز می کنند و از ۴۵ ثانیه تا ۶۵ ثانیه نیز دوام دارند (هرچه دردها پیشرفت می کنند، فاصله انقباضات کمتر شده و طول هر انقباض بیشتر می شود). با گذاشتن دست برروی شکم می توان انقباضات را لمس کرد و البته احساس آنها، اگر هم دردناک نباشد، ناراحت کننده هست.

2- نشانه و یا نشانه خونی: 

خارج شدن مقدار کمی خون قهوه ای از رحم و یا ماده ای شبیه به سفیده ی تخم مرغ که گاهی آغشته به رگه های خونی می باشد ،همین نشانه است .

این ماده از همان اوایل حاملگی، دهانه رحم رابسته تا از عفونت رحم جلو گیری نماید. البته این نشانه وقتی ارزش دارد که از ۲۴ ساعت قبل معاینه ی داخلی نشده باشید. اگر خون قرمز روشن و یا جریان خون مانند قاعدگی از رحم شما خارج شد، حتماً فوراً به ماما یا پزشکتان اطلاع دهید و یا به بیمارستان مراجعه کنید.

3- پاره شدن کیسه آب :

در داخل رحم ، جنین در کیسه ای پر از نوعی آب یا مایع قرار دارد. پارگی این کیسه ،معمولاًدر جریان دردهای زایمانی و در اواخر مرحله ی اوّل زایمان صورت می گیرد ولی برخی موارد خیلی زود(حتی بدون شروع درد و انقباض) رخ می دهد. با پارگی کیسه ی آب باید فوراً به بیمارستان بروید، چرا که هر چه فاصله ی پارگی کیسه ی آب تا زایمان بیشتر باشد، احتمال عفونت نیز بیشتر می شود.


همچنین خطر پایین آمدن بند ناف نیز وجود دارد. کیسه ی آب ممکن است به صورت نشت کردن پاره شود و یا بطور ناگهانی. مایع آن معمولاً شفاف است و  بوی نامطبوعی مانند ادرار ندارد. اگر این مایع سبز، زرد ویا قهوه ای باشد، فوراً به ماما یا پزشکتان اطلاع دهید. چون علامت آن است که جنین مکونیم (اوّلین مدفوع جنین یا نوزاد) دفع کرده است و نشانه زجر جنین می باشد که در این صورت باید فوراً زایمان انجام شود. اگر شخصی هنوز به اندازه کافی برای زایمان طبیعی پیشرفت نکرده باشد باید سزارین شود.

 

تهیه و تنظیم: روابط عمومی شبکه بهداشت و درمان بوکان

توصیه شده توسط: خدیجه کریمیان، کارشناس مامایی

 

 


٠٨:٤٠ - سه شنبه ٧ آذر ١٣٩٦    /    شماره : ١٦٧٥٦    /    تعداد نمایش : ٦٥



خروج